หอเกียรติยศฟุตบอลโลก

รางวัลรองเท้าทองคำฟุตบอลโลกชิลีปี 1962

ราชาแห่งการเลี้ยงบอล : การิงชา


เขาเป็นผู้เล่นที่มีความสามารถทางเทคนิคเป็นอย่างมากซึ่งถูกบันทึกทางประวัติศาสตร์ ความน่าภุมิใจของเขาและนิสัยที่มีความคิดสร้างสรรค์ของเขาเป็นที่จดจำของทุกคน เขาคนนั้นก็คือ การิงชา

เจ้าของฉายาเตะลอดขา

เขาเริ่มต้นตั้งแต่ยังเด็ก น้องสาวของเขาโรซ่าเริ่มเรียกเขาว่า การิงชา เจ้าของฉายานกกระจิบตัวเล็ก ๆที่ถูกนำไปเปรียบเทียบ พบบ่อยในเขต Bougrande ฉายานี้อยู่กับเขาไปตลอดชีวิต เนื่องจากขาขวาของเขาเกิดมาสั้นกว่าคนปกติถึง 6 ซม แม้ว่าเขาจะได้รับการผ่าตัดให้ดีขึ้น แต่ขาข้างหนึ่งของเขานั้นงออย่างเห็นได้ชัด ความพิการทางร่างกายไม่ได้ขัดขวางความสามารถการก้าวหน้าเขาเลย แต่การิงชาก็ได้ใช้จุดด้อยในร่างกายของเขาให้มีประโยชน์ราวกลับมีเวทย์มน เช่น การงอต้นขาของเขามักทำให้กองหลังคู่แข่งนั้นเข้าใจผิดเสมอ

ในปี 1953 หลังจากถูกปฏิเสธจากหลายทีมเนื่องจากความผิดปกติของร่างกาย ในที่สุด เขาก็ได้เข้าร่วมสโมสรเพราะคำแนะนำของผู้เล่นโบตาโฟโก้ การิงชาแสดงทักษะที่โดดเด่นของเขาและพัฒนาเทคนิคติดปีกอย่างรวดเร็ว เขามักจะเอาชนะคู่ต่อสู้ด้วยจังหวะที่ใครๆนั้นต่างก็คิดไม่ถึง มีฝีเท้าที่หลากหลายและการเปลี่ยนแปลงจังหวะที่น่าทึ่ง และแฟนๆชาวบราซิลนั้นก็เริ่มที่จะรู้จักและประทับใจกับการเลี้ยงลูกของการิงชา โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ทิ้งโดยการเคลื่อนไหวปลอมและการแกว่งขา ในช่วงเวลานี้เองที่ การิงชขนะและได้รับชื่อเสียงพร้อมกับฉายา "Football Chaplin"และ "Happy Man"。

ราชาบอลคนที่ 2

ในปี 1955 การินชา ในวัย 22 ปี เป็นตัวแทนเข้าร่วมการแข่งขัน ในนามของทีมชาติบราซิล ในอาชีพนักฟุตบอลระดับทีม ระดับนานาชาติของเขานั้น ลงสนาม 60 ครั้ง ชนะ 52 ครั้ง เสมอ 1 ครั้ง และ แพ้ 1 ครั้ง ยิงประตูไปถึง 12 ลูก และอีกปรากฏการหนึ่งคือ เมื่อ การิงชา และ เปเล่ อยู่ที่สนามแข่งด้วยกัน ทีมบราซิลก็ไม่เคยแพ้อีกเลย ช่วงเวลาที่สวยงามที่สุดของการิงชาคือการแข่งขันฟุตบอล ในปี 1962 เมื่อเปเล่ได้รับบาดเจ็บจากการแข่งขันรอบแบ่งกลุ่มครั้งที่สอง การิงชานั้นก็ได้ตอบแทนความเชื่อใจของโค้ชจัว มอร์เรรา คือราวกลับมีเวทมนตร์เพราะว่าเขานั้นได้ยิงประตูสูงถึง 4 ลูก ขาที่พิการของเขานั้นราวกับมีเวทมนตร์เพราะเขาสามารถทำลายสถิติได้ นี่คือสิ่งที่น่าทึ่งของการิงชา นอกจากนี้เขายังกลายเป็นผู้ที่ทำประตูสูงสุดและเป็นผู้เล่นที่ดีที่สุดของทัวร์นาเมนต์ หากเปเล่ได้รับการยกย่องว่าเป็นผู้เล่นที่มีความสามารถทางเทคนิคมากที่สุดในประวัติศาสตร์ของบราซิล การิงชา ก็ควรได้รับการจดจำในเรื่องความน่าภูมิใจและความคิดสร้างสรรค์ของเขาด้วย ชาวบราซิลหลายคนมองว่าการิงชา เป็นประวัติศาสตร์ของบราซิลรองจาก เปเล่ หรือเรียกง่ายๆว่าเป็นอันดับ 2 ของประวิตศาสตร์นั้นเอง

การตกอับของอัจริยะ

แต่ว่าอาชีพนักฟุตบอลในสโมสรของการิงชาในช่วงท้ายกลับไม่ประสบความสำเร็จ ในช่วงสามปีตั้งแต่ปี 1963 ถึงปี 1965 เขานั้นลงแข่งให้สโมสรกีฬาโบตาโฟโก้เพียงแค่ 8 ครั้ง การดื่มสุราอย่างบ้าคลั่งและหลงในผู้หญิง สิ่งเรานี้ได้ทำลายชีวิตของเขา หลังจากเกษียณการิงชา อยู่ในสถานการณ์ที่น่าสมเพศ ขาของเขาได้รับบาทเจ็บอีกครั้ง ในปี 1983 การิงชา เสียชีวิตในรัฐริโอ เนื่องจากโรคตับแข็งที่เกิดจากโรคพิษสุราเรื้อรังเมื่ออายุ 49 ปี นอกจากนี้ รัฐบาลบราซิลตั้งชื่อสนามกีฬาในบราซิเลียตามเขา ในงานศพของการิงชา พร้อมกับป้ายผ้ายาวที่ขึ้นข้อความว่า “เขาเป็นเด็กชายที่น่ารักและเขาชอบที่จะพูดกับนกน้อย”

สถิติการรับรางวัล

เกียรติยศสโมสร

● แชมป์คลับเวิลด์คัพปี 1963
● แชมป์บราซิลปี 1962, 1964
● ฟลาแชมเปี้ยนชิพปี 2500, 2504, 2505
● ผู้เล่นยอดเยี่ยมในการแข่งขันชิงแชมป์บราซิลปี 1962
● ผู้เล่นยอดเยี่ยมในรีโอเดจาเนโรปี 1957,1961,196

เกียรติยศทีมชาติ

● แชมป์ฟุตบอลโลกปี 2501, 2505
● รางวัลรองเท้าทองคำฟุตบอลโลกปี 1962
● รางวัลลูกโลกทองคำฟุตบอลโลกปี 1962
● หอเกียรติยศฟุตบอลบราซิล
● ทีม FIFA ศตวรรษที่ 20ที่ดีที่สุดในประวิตศาสตร์
● ทีมที่ดีที่สุดในประวัติศาสตร์ฟุตบอลโลก

เกียรติยศส่วนบุคคล

● รางวัลรองเท้าทองคำฟุตบอลโลกปี 1962 Tied
● นักเต๊ะรอบชิงชนะเลิศฟุตบอลโลกที่ดีที่สุดปี 1962